เปิดหัวอย่างไม่เกรงใจใครด้วยเจ้ดาวตอนรับพันกี่ร้อยล้านแล้วก็ไม่รู้ของรายรับ Avengers ทั่วโลก
 
 
แต่เดี๋ยวก่อน ก่อนหน้านั้นก็กด Ctrl+F5 กันสักทีเพื่อจะได้เป็นธีมใหม่ทั่วกัน ใครที่ยังไม่เห็นคุณสตาร์คยืนอยู่ตรงนั้นตรงนี้ก็ให้เร่งรีบรีเฟรชกันโดยไว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สวัสดีค่ะ ขอต้อนรับสู่ธีมเวอร์ชั่น 15.0 RDJ : Man Like Me ค่ะ
 
 
 
แต่ที่ฟาบูลัสกว่าได้ข่าวว่าเป็นส้นสูงของเจ้ โอ้ก //โดนส้นสูงถรีบ
 
 
 
 
 
จุดเริ่มต้นมันอยู่ที่เฮดบลอกเซ็ตนี้จาก esquire 2009 เจ้น่ารักอ่ะ ตัดผมทรงนี้โคตรหน้าเด็กเลย ฮืออออ มาเป็นธีมบล็อกเสียดีๆ
 
 
ระหว่างสะสมรูปก็ตัด gif เก็บไว้เรื่อย ตอนแรกตั้งใจใช้รูปนี้ แทนดาวแดงแหละ แต่โค้ดเอ็กซ์ทีนใหม่ยังไม่มีใครแก้คอมเมนท์ฟอร์อันนี้ได้ได้เลยตัดตกไปก่อน ไว้โอกาสหน้าเราเจอกัน ;;w;;
 
พยายามหาวิธีแก้คอมเมนท์ฟอร์มอยู่เหมือนกัน เพราะยังเป็นจุดที่ไม่เสถียรที่สุด มันขยับเองบ้างอะไรบ้าง กับอีกจุดคือ LinkWithIn ท้ายเอ็นทรี่ บางทีโค้ดมันไม่รันขึ้นมา เจ้ก็อดออกมา Like A Boss เลย ;;w;;
 
 
 
 
ธีมนี้ยูเปลี่ยนจากปกติค่อนข้างเยอะ เพราะไม่ใส่ Link ที่ไซด์บาร์ แต่เอาลิ้งค์ทุกอย่างย้ายไปใส่เพจ Warp Portal แทน ใครตามหาอะไรที่เคยมีอยู่ก็เข้าไปเพจนี้นะ 
 
กับอีกสองสามเพจที่เพิ่มขึ้นมาก็จะมีพวกดาต้าเบสออริ (สำหรับใช้อ้างอิงในมายวัมเมอร์หรืออะไรว่าไป) แล้วก็เพจฮาวทู ยูว่าจะเอาไว้รวมฮาวทูของเพื่อนๆเอ็กซ์ทีนที่ยูใช้เวลาทำงานต่างๆ เช่น แต่งบล็อก ทำซีจีล่ะ คนที่สนใจจะได้หาดูได้ง่ายๆด้วยไง
 
 
 
ที่สำคัญคือยูเองนี่แหละ...เพราะเวลาจะใช้หาไม่เจอตลอด //ทรุดรัวๆ
//ขำตายกับอีโมอันนี้ยยย์ เจ้ทำตาเหลือกใส่แคปตอนบอกรู้จักflying monkey คนไม่สังเกตุจะเห็นว่าแค่ทำหน้าเอือมระอา แต่จริงๆถึงกับตาเหลือก  5555555
 
 
ที่ค่อนข้างภูมิใจคือตรงคอมเมนต์โพสต์ รู้สึกว่าจัดให้มันเรียงกันได้น่าดู เอิ้กๆ ถูกใจที่สุดในธีมนี้เลยก็ว่าได้
 
 
ใครเจอบัคตรงไหนแจ้งได้นะ
 
 
 
 
 
 
 
เอา่ล่ะ มาๆ มาเป็นผู้สนับสนุน Stark Industries กันเถอะ
 
 
 
ปล. ใครรู้ว่า Man Like Me ในที่นี้มีที่มาจากไหน เอารางวัลเป็นแฟนอาร์ตคุณสตาร์ค(หรือคุณโฮล์มส์)ไปเลยดีไหม

โอ้เย อเวนเจอร์

posted on 23 May 2012 20:44 by farlyanar  in Yukihime
 
 
เห็นคนชอบถ่ายลงทัมบุระเยอะแยะ เอามั่ง โดนหาว่าขึ้อวดก็ยอมละ เพราะอุตส่าห์ลงทุนไปตั้งเยอะ
คุณสตาร์คเค้าน่ารักหนิ ;;w;;
ขอเชิญพบกับตอนสุดท้าย กับความในใจที่อยากบอกมาตลอด 20 วันค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
การเป็นแฟนทั้งสองทีม ทำให้เมื่อทีมรักทั้งสองมาเจอกันในแมทช์สำคัญที่สุดในชีวิต จึงทำให้เกิดความสับสนขึ้นขนานใหญ่
 
 
 
 
 
 
 
จนกระทั่งเวลานี้.....
 
 
ก็ยังให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้ว่า สรุปแล้ว....เมื่อวันเสาร์กูเชียร์ทีมไหนวะ?




เดี๋ยวๆไปเซาะกราวทางนู้น เผลอๆกลับมาแซะทางนี้


ทำเอาคนสับสนกันไปทั้งไทม์ไลน์ ทั้งทวิตเตอร์และFB
เซาะกราวได้โล่

สรุปอันนี้มึงด่าใคร แล้วอันนั้นมึงด่าใคร พวกกูงงนะ



ก็มันตัดใจไม่ขาด





หนึ่งคือทีมที่หลงรัก

อีกหนึ่งก็เป็นทีมที่เปลี่ยนชีวิตให้เป็นอย่างวันนี้



ต่างฝ่ายต่างก็เป็นอะไรที่....ไม่ว่าจะบอกขอบคุณแค่ไหนก็ไม่พอ





 
 
 
 
 
 
 
ฉันค้นพบฟุตบอลในเวลาที่ตัวเองสิ้นหวัง ไม่มีจินตนาการว่าตัวเองจะลืมตาขึ้นมาในยามเช้าและใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันๆหนึ่งจะอยู่ต่อไป ทำไม เพื่ออะไร หรือเพื่อใคร


ไฮไลท์ของคอนเฟด 2005 ไม่ต่างอะไรกับตีนหนักๆในสตั๊ดครบเครื่องของไอ้หนุ่มหัวทองโย่งโก๊ะหน้าตาล่อกแล่กๆ หวดลงมาสุดแรงเกิดจนกะลาเล็กๆที่ครอบหัวฉันกระเด็นหายไปที่สุดขอบโลก

แม่งเจ๋งฉิบหาย




เมื่อหลังคากะลาที่ครอบอยู่หายไป โลกก็กลายเป็นอย่างที่ฉันเห็นในตอนนี้
ถึงอาจมันจะมีกะลาที่ใหญ่กว่าครอบอยู่อีกหลายชั้นก็เถอะนะ



ฉันเห็นแล้วว่า โลกที่ฉันรักแท้จริงแล้วสนุกกว่าในหนังสือเยอะ

เดี๋ยวสิ จริงๆแล้วฟุตบอลมันสนุกขนาดนี้เลยหรอ

กว่าจะคิดได้แบบนี้มันก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปนานแล้วล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถามว่าทำไมถึงเริ่มเชียร์บาเยิร์น

ตามไอ่หนุ่มหน้าตาล่อกแล่กมา


ล่อกแลกจริงๆ ลิงก็เท่านั้น นั่นๆ จะเอาฮาไปไหน ได้อีกตลอดเวลา


ตามไปตามมา จากดาวรุ่งล่อกแล่ก ดันกลายเป็นคนสำคัญที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้สุดๆไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
อยู่ดีๆก็ยกให้กลายเป็นพี่ชายไปแล้วซะงั้น
พี่ชายคนสำคัญที่ต้องคอยให้กำลังใจตลอดไป
 
 
แล้วชีวิตมันก็อะไรไม่รู้ ทั้งๆที่ไม่ทันตั้งใจ ไม่ทันรู้ตัว แต่ก็ต้องเข้าไปเจอะเจอไปผูกพันกับทีมบ่อยๆ
*ดันตามดูแบบเกาะติดในฤดูกาลที่อุดมตัวฮาอีก*
 
 
เอ้า สุดท้ายกลายเป็นตามสโตรคทั้งทีมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ตั้งกะนักเตะยันผู้จัดการทีม


ที่สำคัญ ฉันต้องขอบคุณเธอนะ เท็นโจ ถ้าไม่มีเธอ ป่านนี้ฉันก็มาไม่ถึงนี่หรอก **
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถามว่าทำไมถึงเริ่มเชียร์เชลซี

ภูมิใจที่จะบอกว่า เชียร์เชลซีเพราะรักแฟนเชลซีมากๆ


ความรักในทีมของเหล่าแฟนๆดึงดูดคนที่ไม่สนใจบอลอังกฤษเลยแม้แต่นิดให้เข้าไปติดหนึบได้

คือแรกๆดูบอลอังกฤษแล้วรูสึกเบื่อการเมืองอะ รำคาญพวกแท็บลอยด์ ลงข่าวอะไรไม่รู้ทุกวี่วัน บวกกับเคยชินความง่ายๆของบุนเดสอยู่แล้วก็เลยไม่ค่อยสนใจ


แต่พอแอบฟังแฟนเชลซีมากๆเข้า รู้สึกได้เลยว่าทุกคนพูดถึงทุกสิ่งทุกอย่างในทีมด้วยความรัก เข้าใจหามุมที่น่ารักๆมาพูดให้คนอื่นรู้สึกตามนั้นด้วยได้ไม่ยาก จนในที่สุดก็หลงรักตามไปจนได้

สุดท้ายก็หลุดวังวนไม่พ้น ต้องตามสโตรคกันตั้งแต่นักเตะ สต๊าฟฟ์(คุณหมออีวาสุดสวย) ผู้จัดการทีม ยันเจ้าของทีมเลย


....เสี่ยหมีคะ แว่นตาเสี่ยช่างแรงได้อีก *ลงไปนอนกุมท้อง*








การพบกันของทั้งสองทีมเมื่อวันเสาร์ มันเลยกลายเป็นอะไรที่โคตร epic มโหฬารบานตะไท


เชียร์นั่นก็ไม่ได้  เชียร์นี่ก็ไม่ดี ว้าเว้ย เป็นคนกลางนี่มันลำบากใจฉิบ.....


สุดท้ายเลยเอาเป็นว่า บอลอยู่ในสนามฝั่งไหนกุเชียร์ฝั่งนั้นแล้วกัน ข้ามเส้นกลางก็ว่ากันไป *ทำหน้าเหม่กุสต้า*

 
 
 
 
 
 
 
สุดท้าย....
 
 
ถึงจะแพ้ชนะกันแบบนั้น แต่เพราะตั้งแต่แรกก็คิดว่า การที่ทั้งสองทีมได้มาเจอกันในนัดนี้ ในปีนี้ นี่แหละเป็นความฝันที่ฟินที่สุดแล้ว
 
 

 
เพราะฉันรักทั้งสองทีมนี้มากๆ รักมากจริงๆ
 
จะเกิดอะไรขึ้นในนัดนี้ก็ว่าจะไม่เสียใจ
 
 
 
 
ไม่ว่าใครจะแพ้ก็ไม่เสียใจ
 
 
ใช่ ไม่เสียใจ ถึงจะแอบติด stun ไปวันนึงเต็มๆก็เถอะ
*แพ้จุดโทษมันก็เลยตกใจ...นิดหน่อย*
 
 
ก็เพราะคิดไว้ ไม่ว่าใครจะแพ้ ใครจะชนะ ทั้งสองทีมก็เป็น Double Winner สำหรับฉันอยู่ดี
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณสำหรับฤดูกาลที่มีความสุขขนาดนี้
 
 
ขอบคุณนะ บาเยิร์น มิวนิค เราจะยังคงรักกันเสมอ
 
ขอบคุณนะ เชลซี  เราจะมีกันและกันตลอดไป
 
 
 
สำหรับฤดูกาลนี้ พวกเราคือผู้ชนะที่เหมาะสมที่สุดแล้ว
 
 
 
 
 
ขอบคุณนะ
 
 
 
ขอบคุณ
 
 
 
 
 
***************************************
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณมิตรรักแฟนบล็อกทุกท่าน ที่ติดตามกันมาตลอด 20 วันค่ะ
 
พบกับคอมมิกได้ใหม่เมื่อโอกาสและเวลาอำำนวยนะคะ
 
 
 
หลังจากดูมาสี่รอบและไม่ได้วาดแฟนอาร์ตเพิ่มเลย จากนี้จะได้กลับไปโฮกโทนี่*สตีฟต่อแบบเต็มเวลาซะที
 
 
 
ฤดูกาลนี้ลาทีฟุตบอล
 
เจอกันอีกทีอย่างเร็วก็รอบ 8 ทีมของยูโร 2012 เลย ;;w;;